header

Onze honden

Graag willen wij aan u voorstellen onze eigen viervoeters, de kaninchen teckels Jula en Anne en onze lieve stoere dame Dieke, een prachtige mix van Labrador en Wetterhoun. Wij gaan zo vaak als het maar kan met dit ‘drievrouwschap’ wandelen in de heuvels van Montferland. Als we de bossen naderen laat met name Anne enig opgewonden gepiep horen want ze wil eruit. Aangekomen bij de plek waar de honden los mogen lopen springen ze uit de auto en gaan er alle drie als een speer vandoor. Grappig is te zien hoe Anne als een harig golfje met wapperende oortjes kleiner en kleiner wordt, een spoor van warrelende blaadjes en opgerakeld stof achter zich latend. Als even later haar grote vriendin Dieke wild in de neus krijgt, draalt Jula geen moment maar rent onder het uitstoten van een paar hoge keffen achter haar aan. Het kortharig gebleven ruwharige beestje schiet het groen in, springt over dode takken en duikt door lage begroeiing met een felheid en gedrevenheid die niet onder doet voor die van een doorgewinterde jachthond. Ruwharige Anne wil vervolgens niet achter blijven en doet het zelfde. Natuurlijk kunnen de dametjes hun grote vriendin niet bijhouden en keren even later onverrichter zake weer terug, echter beide wel met een felle glinstering in de ogen.

En als Jula een muizengeurtje in de neus krijgt heeft zij al snel dat ene gaatje langs het bospad gevonden. Heftig snuivend steekt teckellief haar eigenwijze neus (want is er een hondenras met relatief zoveel neus als de teckel...) in het gaatje en begint met een ongekende felheid te graven. In dwarsliggende takjes, stukken mos en wortels worden de sterke tanden gezet en met een felle ruk uit de weg geruimd, daarbij hoorbaar verontwaardigd snuivend. Binnen de kortste keren is alleen nog het achterwerk van onze vriendin te zien. Met een wat grommend snuiven vindt het slanke maar gespierde dametje soms dan de ongelukkige muizenfamilie en vreet ze allemaal op. Dát is ook onze kaninchen teckel, een vraatzuchtig roofdiertje! Geheel voldaan dribbelt ons kleine vriendinnetje vervolgens parmantig en energiek steeds een eindje voor ons uit, meestal met de lange neus wat omhoog om maar geen geurtje te missen. Op naar het volgende wildgeurtje met bijbehorende prooi.

Je zou bijna zeggen dat de dames bloeddorstig zijn. Maar dat lijkt alleen maar zo. En hoeveel de twee ‘konijntjes’ zich ook inspannen, zelden laten zij hun tong uit de bek hangen. Dieke daarentegen komt tijdens al het gejaag en geren vaak terug met de tong een halve meter uit haar bek. Om af te koelen gaat ze dan in een diepe plas water staan of in wat modder liggen en hijgt alsof ze even op en neer haar Hoog Elten is gerend. Soms is ze zelfs zo afgepeigerd dat we bang zijn dat ze er in blijft. Intussen duiken haar twee vriendinnetjes nog even de struiken in op zoek naar nog meer lekkers.  En als we met zijn allen na een dik uur wandelen en rennen weer bij de auto terug keren slobbert Dieke een halve liter water naar binnen, maar vindt Jula nog even een holletje met een interessant geurtje. Mevrouw begint dan fris en fruitig opnieuw te graven met die ongelooflijk sterke voorpootjes van haar en nog steeds met een felheid die geen gewandelde kilometers doen vermoeden. Weer in de auto leggen de twee dametjes frank en voldaan met twee twinkelende oogjes hun koppies naast elkaar op de rand van de met zachte stof bekleedde mand. Even later zijn ze ingedut. Freule Dieke ligt achterin dan nog hevig na te hijgen.

We hebben de teckels ook enkele keren meegenomen naar een teckelshow. En dan werd er door de keurmeester (m/v) wel eens iets gezegd over de grotere borstomvang van onze teckels. Maar wat wil je met zo’n conditie! De beestjes zijn een en al stevige spieren! De meeste teckels, zowel bij fokkers als bij particulieren, krijgen veel minder beweging dan ze aankunnen en leuk vinden. Met als gevolg dat dat de standaard is. Dat is toch jammer want ook teckels zijn, net als de meeste grote honden, viervoeters die oorspronkelijk o.a. voor de jacht werden gebruikt. Wandelingen in de bossen maar ook op het open veld laten zien hoezeer onze ‘konijntjes’ daarvan genieten. Het feit dat ze elke keer weer opgewonden raken bij het naderen van de uitlaatplek zegt al genoeg.

 

Zelfs Picasso had een teckel! Plaatjes met dank aan Teckeltjes.nl

Copyright © 2015. All Rights Reserved.